PV Index logo

Rozliczenia i ekonomia

autokonsumpcja

Autokonsumpcja (zużycie własne energii z PV)

Część energii z instalacji PV zużyta na miejscu, bez oddawania do sieci. Bez magazynu domy osiągają typowo 20-40%.

Autokonsumpcja to udział energii wyprodukowanej przez instalację PV, który zużywasz od razu w domu, zanim trafi do sieci. Liczy się ją jako energię zużytą na miejscu podzieloną przez całą produkcję. Według Fraunhofer ISE (na podstawie badań HTW Berlin) gospodarstwa domowe bez magazynu osiągają 20-40% zależnie od wielkości instalacji: im większa instalacja względem zużycia, tym mniejszy procent.

Dwa białe domowe magazyny energii Tesla Powerwall na ścianie garażu z rozłącznikiem pod spodem
Domowy magazyn energii przesuwa nadwyżkę z południa na wieczór, czyli podnosi autokonsumpcję. Źródło: Rsparks3, CC0.

Dlaczego w net-billingu to najważniejsza liczba

Kilowatogodzina zużyta na miejscu oszczędza pełną cenę z rachunku: energię, zmienne opłaty dystrybucyjne i podatki. Kilowatogodzina oddana do sieci zamienia się tylko w wartość rynkową razy 1,23 na depozycie prosumenckim, a dystrybucję za energię odebraną później i tak płacisz.

Przykład z danych publicznych (stan na październik 2026): sama energia w taryfach sprzedawców z urzędu dla gospodarstw domowych kosztuje w 2026 r. średnio 495,16 zł/MWh netto, a energia oddana w czerwcu 2026 r. przy rozliczeniu RCEm była warta 273,20 zł/MWh, po pomnożeniu przez 1,23 około 336 zł/MWh. Różnica rośnie jeszcze o dystrybucję i VAT, których nadwyżka oddana do sieci nie pokrywa. W systemie opustów autokonsumpcja też się opłaca, bo za każdą oddaną kilowatogodzinę odbierasz z sieci tylko 0,7-0,8 kWh.

Autokonsumpcja a autarkia

To dwa różne wskaźniki i łatwo je pomylić:

  • autokonsumpcja: jaka część produkcji zostaje w domu,
  • autarkia (samowystarczalność): jaka część zużycia pochodzi z własnej instalacji.

Większa instalacja podnosi autarkię, ale obniża autokonsumpcję, bo latem rośnie nadwyżka, której dom nie zużyje. Dlatego moc warto dobierać do rocznego zużycia, a nie do wielkości dachu.

Ile modułów na twoje zużycie

Ustaw roczne zużycie, uzysk w twojej lokalizacji i moduł, a zobaczysz potrzebną moc, liczbę modułów i zajętą powierzchnię dachu oraz roczną produkcję miesiąc po miesiącu na tle zużycia.

Jak to jest liczone

Potrzebna moc = roczne zużycie × docelowy udział / (uzysk jednostkowy × (1 - dodatkowe straty)). Moduły = potrzebna moc / moc znamionowa, zaokrąglone w górę do całego modułu, więc instalacja zawsze kończy się na potrzebnej mocy albo trochę powyżej. Moc zainstalowana = moduły × moc znamionowa; powierzchnia dachu = moduły × powierzchnia modułu; produkcja = moc zainstalowana × uzysk po stratach.

Trzy lokalizacje to wartości PVGIS 5.3 dla 1 kWp modułów krystalicznych, wolnostojących, pod optymalnymi stałymi kątami, ze stratami systemu PVGIS 14%, ze źródeł artykułu. Ich uzyski zawierają już te straty; suwak dodatkowych strat jest dla dachu skierowanego poza optimum albo zacienionego (dach wschodni o nachyleniu 35 stopni w Warszawie to około 21%). Weź z PVGIS wartość dla własnego dachu i ją wpisz.

Miesiące dzielą roczną produkcję według miesięcznych udziałów PVGIS dla lokalizacji, a zużycie rozkłada się równo na dwanaście miesięcy. Oba założenia to uproszczenia: prawdziwy dom zużywa więcej zimą, a pogoda prawdziwego roku przesuwa słupki o kilka procent. Model nie liczy autokonsumpcji, eksportu, magazynu energii, starzenia się modułów ani powierzchni dachu traconej na marginesy i odstępy między rzędami; powierzchnia dachu to powierzchnia samych modułów.

Model poglądowy, nie pomiar.

Moduł startowy: mediana mocy znamionowej i mediana powierzchni modułu z katalogu ComparePV. Zużycie, trzy lokalizacje PVGIS i ich profile sezonowe to przykładowe dane; podział na miesiące jest poglądowy. Dane: ComparePV, stan na 10.10.2026.

Jak ją podnieść

  • Magazyn energii przesuwa nadwyżkę z południa na wieczór; w pomiarach Fraunhofer ISE w trzech domach z pompą ciepła, instalacją PV i baterią autokonsumpcja wyniosła 40-83%, a w trzech bez baterii 22-37% (mała próba, ale kierunek jest wyraźny).
  • Przesuwanie odbiorników na godziny produkcji: pralka, zmywarka, podgrzewanie wody, ładowanie samochodu.
  • Pompa ciepła i bojler z grzałką sterowaną nadwyżką PV zamieniają energię na ciepło, które da się przechować taniej niż prąd.
  • Orientacja wschód-zachód rozkłada produkcję na rano i popołudnie, bliżej godzin, w których dom zużywa energię (kąt nachylenia i azymut).
  • System zarządzania energią (HEMS) w falowniku hybrydowym albo osobnym sterowniku włącza odbiorniki przy nadwyżce.
Jednostka zewnętrzna powietrznej pompy ciepła Remeha na betonowym cokole przy domu
Pompa ciepła to duży odbiornik, którego pracę da się przesunąć w czasie: na godziny produkcji z dachu albo tanich kwadransów taryfy dynamicznej. Źródło: Kai Kemmann, CC BY-SA 4.0.

Ile realnie zyskasz na każdym z tych kroków, policzysz na swoich danych godzinowych w kalkulatorze net-billingu z magazynem; jak operator sumuje fazy, wyjaśnia bilansowanie godzinowe.

Źródła

Wróć do całego słownika