PV Index logo

Konstrukcja modułu

dioda-bocznikujaca

Dioda bocznikująca (bypass)

Dioda w puszce modułu, która przy zacienieniu przepuszcza prąd obok zacienionej sekcji ogniw. Chroni przed hot-spotem kosztem jednej trzeciej napięcia modułu.

Dioda bocznikująca (bypass diode) to dioda połączona równolegle z grupą ogniw, ale w przeciwnym kierunku. Gdy ogniwa pracują normalnie, dioda jest zaporowo spolaryzowana i nic nie robi. Gdy jedno ogniwo zostanie zacienione i nie nadąża z prądem za resztą łańcucha, dioda zaczyna przewodzić i prowadzi prąd obok całej sekcji, zamiast przepychać go przez słabe ogniwo.

Dwa schematy modułu 60-ogniwowego z trzema diodami bocznikującymi; po prawej liść zacienia jedno ogniwo i prąd omija jedną trzecią modułu przez diodę
Moduł z trzema diodami: gdy liść zasłoni ogniwo, dioda tej sekcji przewodzi i prąd omija jedną trzecią modułu, zamiast przeciskać się przez zacienione ogniwo. Źródło: César Domínguez, CC BY-SA 4.0.

Po co to jest

Ogniwa w module są połączone szeregowo, więc płynie przez nie ten sam prąd. Zacienione ogniwo, przez które pozostałe ogniwa próbują przepchnąć prąd, zostaje spolaryzowane wstecznie i zamiast produkować energię zaczyna ją rozpraszać jako ciepło. To prowadzi do hot-spotu, który może przypalić enkapsulant i backsheet. PVEducation wyjaśnia, że dioda ogranicza napięcie wsteczne na słabym ogniwie do mniej więcej spadku napięcia na jednej diodzie i w ten sposób zapobiega przegrzaniu.

Zdjęcie w podczerwieni instalacji fotowoltaicznej ze skalą od 20 do 42 stopni i dwoma cieplejszymi, świecącymi ogniwami
Zdjęcie instalacji fotowoltaicznej w podczerwieni, na którym dwa wadliwe ogniwa są o około 15 stopni cieplejsze od sąsiednich (zaznaczone 52,9 °C): rodzaj wady, który obejmuje gwarancja produktowa. Źródło: Bauthermografie & Luftdichtheitsprüfung Lutz Weidner, CC BY-SA 3.0.

Ile ich jest w module

Jedna dioda na każde ogniwo byłaby za droga, więc diody obejmują grupy ogniw. Standardem są trzy diody na moduł, każda na jedną trzecią: w module 60-ogniwowym po 20 ogniw w szeregu na diodę. W modułach z ogniwami ciętymi na pół (half-cell) też są trzy diody, ale każda obsługuje dwie równoległe sekcje, z górnej i dolnej połowy. Diody siedzą w puszce przyłączeniowej, w modułach half-cell zwykle po jednej w każdej z trzech małych puszek.

Skutek dla instalacji: gdy cień wyłącza jedną sekcję, moduł traci mniej więcej jedną trzecią napięcia, a łańcuch pracuje dalej. Falownik z dobrym MPPT znajdzie wtedy nowy punkt mocy maksymalnej na krzywej z charakterystycznym „schodkiem”.

Otwarta puszka przyłączeniowa modułu fotowoltaicznego z diodami bocznikującymi, stykami taśm i dwoma przewodami wyjściowymi
Otwarta puszka przyłączeniowa z tyłu modułu, z diodami bocznikującymi i przewodami wyjściowymi: sprzęt, który opisują wiersze karty o puszce, diodach i przewodach. Źródło: Elvis untot, CC BY-SA 3.0.

Gdy dioda zawiedzie

  • Dioda zwarta na stałe omija swoją sekcję, więc moduł daje około dwóch trzecich napięcia. Wychodzi to przy pomiarze napięcia obwodu otwartego łańcucha (Voc), który wypada niżej, niż wynika z liczby modułów.
  • Dioda odłączona (np. przez zimny lut) nie chroni sekcji: przy zacienieniu grozi hot-spot, a w skrajnym przypadku łuk w puszce. Raport IEA PVPS z 2025 roku pisze, że takie usterki coraz częściej wynikają ze złych lutów w puszkach i trudno je wykryć w działającej instalacji. Zaleca test diod łańcuch po łańcuchu przy budowie, a przy podejrzeniu zimnych lutów kontrolę całej instalacji, np. termowizją.

Moduły przechodzą test termiczny diod w ramach kwalifikacji według IEC 61215 (MQT 18), a puszki według IEC 62790. Test nie wyłapie jednak wadliwego lutu w konkretnym egzemplarzu, stąd znaczenie kontroli przy odbiorze.

Źródła

Wróć do całego słownika